EDMUND BIERNACKI

Lekarz, patolog, neurolog, hematolog, autor koncepcji badania krwi stosowanego później na całym świecie i zwanego odczynem Biernackiego (OB).

Ur. 19.12.1866 r. w Opocznie – zm. 29.12.1911 r. we Lwowie.

Uczy się w Kielcach i Lublinie. Dyplom lekarza uzyskuje na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim w roku 1889. Wtedy też rozpoczyna działalność naukową. Dokształca się w Heidelbergu i Paryżu. Przenosi się do Lwowa, gdzie w 1908 obiera stanowisko profesora nadzwyczajnego Wydziału Medycznego Uniwersytetu Lwowskiego.

Jego najważniejszym osiągnięciem jest opracowanie (w roku 1897) badania laboratoryjnego polegającego na pomiarze prędkości opadania krwinek czerwonych w niekrzepnącej krwi w ciągu jednej godziny. Badanie, nazwane od nazwiska naukowca „odczynem Biernackiego”, ma zastosowanie jako wskaźnik procesów zapalnych, reumatycznych i nowotworowych. Stosowane jest w badaniach klinicznych do dziś we wszystkich laboratoriach świata. Pomaga uratować tysiące ludzi każdego roku, umożliwiając wykrycie groźnych chorób w ich wczesnych stadiach.

Jest autorem pierwszego polskiego podręcznika hematologii. Jako pierwszy opisuje objaw porażenia nerwu łokciowego w przebiegu kiły (objaw Biernackiego).

Umiera nagle, 29 grudnia 1911 roku, we Lwowie. Spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.

Korzystano z: kuriergalicyjski.com, medonet.pl

Foto: commons.wikimedia.org, aut. Józef Stumman, domena publiczna