WACŁAW SIEROSZEWSKI

Pisarz, podróżnik, badacz Syberii i działacz niepodległościowy.

Ur. 24.08.1858 r. w Wólce Kozłowskiej – zm. 20.04.1945 r. w Piasecznie.

Jako młody chłopak uczy się w Szkole Technicznej, wiążę się z ruchem socjalistycznym, za co w roku 1878 trafia do Cytadeli.

Zesłany na Syberię, zajmuje się kowalstwem i myślistwem. Dwukrotnie próbuje uciekać: za pierwszym razem zesłańcy zawracają sami, za drugim zaś – zostają złapani. W konsekwencji Sieroszewskiemu grozi kara śmierci. Z braku kata w pobliżu, wyrok zostaje zamieniony na osiedlenie w miejscu całkowicie odizolowanym od ludzkich siedzib, dróg czy rzek.

Wacław Sieroszewski wykorzystuje tę nadzwyczaj trudną sytuację do prowadzenia badań. Szczegółowo opisuje zwyczaje i wierzenia Jakutów, nawiązując bliskie relacje z jednym z jakuckich szamanów. Czas spędzony w Syberii wieńczy monografią „Dwanaście lat w kraju Jakutów”.

W roku 1892 dostaje możliwość osiedlenia się w Irkucku, później w Petersburgu. W dalszym ciągu poświęca się badaniom Jakucji, a jego książki zdobywają złote medale Cesarskiego Towarzystwa Geograficznego. Zdobywa powszechne uznanie, rosyjscy naukowcy wstawiają się za Polakiem, dzięki czemu Sieroszewski otrzymuje upragnione pozwolenie na powrót do Polski.

W latach 1903-04 odbywa wyprawę na daleki wschód Rosji, a następnie na wyspy japońskie, gdzie bada kulturę Ajnów. Do Warszawy wraca przez Koreę, Chiny, Cejlon i Egipt.

W roku 1905 ponownie angażuje się w politykę, działając w obozie Józefa Piłsudskiego.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim, kw. 209.

Korzystano z: ipsb.nina.gov, polskieradio.pl

ANTROPOLOGIA I BADANIA KULTUR