Sendivogius Polonus

MICHAŁ SĘDZIWÓJ – SENDIVOGIUS POLONUS

Polski alchemik, lekarz, dyplomata, filozof, jeden z pionierów badań nad tlenem.

Ur. 02.02.1566 w Łukowicy – zm. 20.05-12.08 1636 w Krawarzach (Kravaře, Czechy)

Studiuje na uniwersytetach w Krakowie, Wiedniu, Altdorfie, Lipsku i Cambridge. Poświęca się pismom alchemicznym i lekarskim.

W roku 1593 przybywa na dwór cesarza Rudolfa II, jako nadworny alchemik. Dwa lata później, równolegle ze służbą na dworze carskim, zostaje również sekretarzem u króla Zygmunta III Wazy.

Około roku 1598, podczas termicznego rozkładu substancji, po raz pierwszy otrzymuje tlen z azotanu potasu. Co więcej – udaje mu się dowieść, że tlen jest konieczną podstawą wszelkiego życia na Ziemi.

W 1600 r. otrzymuje tytuł szlachecki, idzie to w parze ze zmianą nazwiska na Sendivogius Polonus. W roku 1604 publikuje swój pierwszy traktat, czyli De Lapide Philosophorum Tractatus Duodecim. Następnie wydaje Novum Lumen Chymicum  oraz satyrę na alchemię Dialogus Mercurii, Alchemistae et Nature.

Michał Sędziwój wyjeżdża do włoskiej do Padwy w roku 1624, by podjąć współpracę z wybitnymi przedstawicielami tamtejszego ośrodka naukowego. Od roku 1626 działa jako tajny radca cesarza Ferdynanda II Habsburga. W roku 1630, na mocy rozkazu cesarskiego, Sędziwój dostaje na własność dwie wsie, a także dom w Ołomuńcu.

Pochowany prawdopodobnie w Kościele św. Ducha w Opawie.

Korzystano z: sendivogius.pl, en.wikipedia.org

POLSKIE ODKRYCIA I WYNALAZKI