Roman Opałka

ROMAN OPAŁKA

Malarz, grafik, konceptualista.

Ur. 27.08.1931 w Abeville we Francji – zm. 6.08.2011 w Rzymie.

Studiuje przez dwa lata w łódzkiej PWSSP, później przenosi się na sześć kolejnych lat do warszawskiej ASP. Tworzy monochromatyczne kompozycje, abstrakcyjne rysunki, a także obrazy reliefowo modelowane pociągnięciami szpachli. Charakterystyczne dla jego sztuki są poziome podziały podłoża.

W połowie dekady lat sześćdziesiątych rozpoczyna swoją najbardziej znaną serię „Opałka 1965/1-∞”, obrazy wykonywane białym pigmentem na szarym tle, które przy każdym płótnie stawało się o 1% jaśniejsze od poprzedniego, tak aby ostatni obraz powstał bielą na bieli. Oblicza, że taki efekt osiągnięty zostałby przy obrazie nr 7 777 777 (nie udaje się osiągnąć takiej liczby). Każdą liczbę podczas malowania wymawia nagrywając na magnetofon. Ponadto do skończonego obrazu dodaje swoje aktualne zdjęcie. W roku 1966 odbywa się pierwsza wystawa indywidualna Opałki.

CC BY 2.0
fot. Jean-Pierre Dalbéra, CC BY 2.0

Za kwasoryt „Adam i Ewa” Roman Opałka otrzymuje Grand Prix na 7. Międzynarodowym Biennale Grafiki w Bradford, kolejne Grand Prix dostaje natomiast na 3. Międzynarodowym Biennale Grafiki w Krakowie. Ponadto w roku 1970 otrzymuje Nagrodę Krytyki Artystycznej im. Cypriana Kamila Norwida. W roku 1995 reprezentuje Polskę na Biennale w Wenecji. Jego obrazy należą do najbardziej cenionych na rynku sztuki prac polskich artystów.

Pochowany na cmentarzu w Le Mans w Kraju Loary we Francji.

Korzystano z: culture.pl, polskieradio.pl

Foto: commons.wikimedia.org

SZTUKI PLASTYCZNE