WITELON (Witelo, Vitello)

Polski mnich, teolog, filozof, wybity naukowiec – matematyk, optyk, twórca podstaw psychologii postrzegania.

Ur. około 1230 r. na Dolnym Śląsku – zm. przed rokiem 1314.

Jako syn Polki i niemieckiego kolonisty kształci się na zagranicznych uczelniach. Po ukończeniu studiów przez kilka lat pracuje jako nauczyciel, prawdopodobnie w Legnicy. W latach 1262-1268 znów studiuje – tym razem prawo kanoniczne oraz filozofię i nauki ścisłe w Padwie. W 1269 roku wyjeżdża do Rzymu na dwór papieża Klemensa IV.

Podczas pobytu w Rzymie pisze dwa dzieła: „Wnioski z Elementów Euklidesa” i „Witelona matematyka uczonego o optyce, to jest o istocie, przyczynie i padaniu promieni wzroku, światła, barw oraz kształtów, którą powszechnie nazywają perspektywą, ksiąg dziesięcioro”. Drugie z nich zawiera twierdzenia i dowody matematyczne własnego autorstwa. Ukazuje się w wielu kopiach i znacząco wpływa na ówczesną naukę, a z czasem zyskuje status podręcznika.  Korzystają z niego między innymi Kopernik i Kepler.

Witelon jest członkiem elity XIII-wiecznych uczonych zajmującej się krzywymi stopnia drugiego i wyższych oraz trygonometrią.

Źródła: matematyka.net, britishmuseum.org

Foto: commons.wikimedia.org