WACŁAW MAYZEL

Histolog i lekarz, jako pierwszy opisał proces mitozy w komórkach zwierzęcych.

Ur. 12.09.1847 w Kunowie – zm. 19.04.1916 w Warszawie.

Studiuje na Wydziale Lekarskim Szkoły Głównej w Warszawie. W 1869 roku ogłasza rozprawę, nagrodzoną później złotym medalem przez Wydział Lekarski Szkoły Głównej, pt. Poszukiwania nad powstawaniem ropy. Po ukończeniu studiów, w roku 1870, zostaje asystentem przy katedrze histologii i embriologii Henryka Hoyera. W 1883 roku tłumaczy na polski „O powstawaniu gatunków” Karola Darwina.

W trakcie obserwacji mikroskopowych spostrzega w niektórych jądrach nowych komórek grube ziarna i włókniste twory. Rok później, kiedy botanik Eduard Strasburger i zoolog Otto Bütschli publikują swoje badania, Mayzel potwierdza swoje przypuszczenia względem wcześniejszych obserwacji: stanowią dowód na zachodzenie procesu podziału komórki. Swoje odkrycie ogłasza w 1875 roku w publikacji „O szczególnych zjawiskach przy dzieleniu się jąder w komórkach nabłonkowych”.

Dzięki dalszym badaniom nad mitozą, Mayzel zauważa analogię między zjawiskami zapłodnienia i pierwszych okresów rozwoju u zwierząt i roślin. W tym czasie publikuje liczne prace naukowe. m.in.: „Przyczynek do sprawy dzielenia się jąder komórkowych”, „O pierwszych zmianach w jajku zapłodnionem i o podziale komórek”, „ O zjawiskach przy segmentacji jajek robaków (Nematoda) i ślimaków” oraz „O karyomitozie”, którą ilustruje własnymi rycinami.

Poza badaniami nad komórkami, udziela się także jako higienista i bakteriolog – bierze czynny udział w pracach Komisji Wodnej przy wprowadzaniu wodociągów i kanalizacji w Warszawie, zajmuje się badaniami bakteriologicznymi wody. Od 1882 roku zajmuje się także parazytologią, bakteriologią gruźlicy, urologią i analityką lekarską. W 1894 roku na międzynarodowym zjeździe lekarskim w Rzymie przedstawia własną metodę rozpoznawania kwasu moczowego w moczu.

Jest autorem 30 prac, tłumaczem 12 dzieł, autorem wielu sprawozdań z polskich i rosyjskich prac prac anatomicznych, histologicznych i embriologicznych dla zagranicznych czasopism.

Umiera 19 kwietnia 1916 roku w Warszawie, zostaje pochowany na Starych Powązkach (kw. 27, rz. 5, gr. 3).

Korzystano z: ipsb.nina.gov.pl, encyklopedia PWN

Foto: commons.wikimedia.org