RAFAŁ LEMKIN

Prawnik-karnista, twórca pojęcia „ludobójstwo” i projektu konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, siedmiokrotnie nominowany do pokojowej Nagrody Nobla.

Ur. 24.06.1900 w miejsc. Bezwodne (dzis. Ukraina) – zm. 28.08.1959 w Nowym Jorku.

Zaraz po ukończeniu gimnazjum w Białymstoku służy w jednostkach sanitarnych przy Armii Polskiej. Już jako nastolatek porozumiewa się w dziesięciu językach. Od roku 1919 jest studentem Wydziału Prawa i Administracji UJ, w 1921 przenosi się na uczelnię lwowską. W czasie studiów pisze pierwsze prace naukowe i wraz z Tadeuszem Kochanowiczem tłumaczy na język polski Kodeks karny republik sowieckich. W roku 1926 uzyskuje tytuł doktora prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Studiuje filozofię na Uniwersytecie w Heidelbergu, kontynuuje naukę w Berlinie i Paryżu.

Po studiach pracuje w Komisji Kodyfikacyjnej RP jako referendarz Sekretariatu Generalnego Komisji Kodyfikacyjnej.

Po uzyskaniu aplikacji sądowej zostaje podprokuratorem w Sądzie Okręgowym w Brzeżanach, a wkrótce później prokuratorem Sądu Okręgowego w Warszawie. W roku 1934 rezygnuje z urzędu i rozpoczyna działalność adwokacką.

Uczestniczy w wielu międzynarodowych konferencjach prawnych, na których postuluje uregulowanie kwestii barbarzyństw.

W roku 1940 przedostaje się do Szwecji, gdzie wykłada prawo na uniwersytecie, rok później wyjeżdża do USA, pełnić funkcję doradcy Bureau of Economic Warfare, Foreign Economic Administration i Departamentu Wojny.

W latach 1942-1943 pisze swoją najważniejszą książkę poświęconą tematyce pojęcia ludobójstwa (Genocide), którego jest autorem, pt. „The Axis Rule in Occupied Europe”.

W procesach norymberskich pełni rolę doradcy głównego oskarżyciela z ramienia USA, Roberta H. Jacksona. W roku 1946 zostaje konsultantem Komitetu Prawnego ONZ i współtworzy wstępny projekt Konwencji w sprawie Zapobiegania i Karania Zbrodni Ludobójstwa podpisanej 9 grudnia 1948 roku. W latach 1948-1951 wykłada prawo międzynarodowe na Yale University.

W roku 1950 otrzymuje kubański Krzyż Wielki Orderu Carlosa Manuela de Céspedes.

W latach 1950-1959 jest siedmiokrotnie zgłaszany jako kandydat do Pokojowej Nagrody Nobla. W 1955 zostaje odznaczony Krzyżem Zasługi na Wstędze Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec.

Pochowany na Mt. Hebron Cementary w nowojorskiej dzielnicy Queens.

Źródła: jonaszdrobniak.blox.pl, pl.wikipedia.en, 100latadwokatury.pl.